beyaz yaka elitizmi ve plazalardan kaçış

kanki kırk yıl boyunca plaza camlarına tırmanıp terfi edeceksin sanmıştım ama tik tokta her gün bir hayali eleştiren ben de tam tersine binalara saat satanlardan biriyim. linkedin'de sevdalı pompalanan corporate kariyer ritüelinin kelime çorbası, karın tokluğu kazanınca marjinal kaçma lafına dönüşüyor. cafe laptop kombosu ile dört saat freelance fısıltılar ettikten sonra işin gücün zaten hiç değişmemiş olduğunu fark ediyorsun.

kaçmayı bu kadar planlayan z kuşağının attığı taş kraken listesinde bir anda kahraman oluvermesi komik değil mi? hep birlikte eşit şartlar için yükselirken piyasayı sahipliyorsan yıl sizi papatya falı kadar yanıltmaz sanıyorum kişiler tekil kazanıyor, kaybettiğinde anlayamıyorsun bile.