dikkat ekonomisi ve insan beyni

kanki bak şimdi, dikkat ekonomisi dediğimiz olay aslında beynimizin sınırlı bandwith'ini en yüksek teklife satan bir mekanizma. biz z kuşağı olarak büyük platformların dikkatimizi nasıl parçaladığını çok iyi biliyoruz ama gel gelelim yine de telefonu elimizden bırakamıyoruz.

feeds'ler sonsuz, süreklilik algısı bozuldu, odak süremiz goldfish hesabına indi. bunun farkında olmak çözüm değil, çünkü tasarım dili tam da bu farkındalığı kullanıp seni daha da içine çekiyor. yani mesele irade değil, mekanizmanın kendisi.

(bkz: doomscrolling sendromu)

kanki şimdi her uygulama aslında tek bir şey satıyor: senin dikkatin ve bunu beleşe veriyoruz. sorun şu ki bir saatlik doomscroll sosyal medyada bedava ama kaybettiğin odaklanma becerisinin faturasını yirmi sene sonra çok daha kötü bir halde fark edeceğiz.