sadelik felsefesinin sınırları

kanka bu sade yaşam muhabbetini bir noktaya kadar anlarım da, sonuna kadar gidince olmuyor işte. elindeki tek telefonla, 3 parça kıyafetle yaşayan influencer'ı görüyorsun, kurgu ekibini arka planda duruyor. kurgu ekibinin adı 'anathema' olmasa da kadrajda değil. bu sade insanın setup'ı benim setup'tan daha ağır, sadece görünmüyor.

asıl olay şu: sadeliği herkes kendi dikkat bütçesine göre tarif ediyor. ekran süresi haftada 14 saat olan biri için 6 saat sadelik, 3 saat olan için 1 saat ruhsal çöküş. yani zaten sadeleştirme kavramı, katmanlı bir hipokrizinin öbür adı. ilk felsefe dersimiz de 'abartma kardeşim' olsun.

sadelik felsefesi, silikon vadisi bro'larının duşa girerken tartıştığı bir konfor oldu artık.

sadeleştirme kolaylaştırıcı görünürken bazen bulanıklık yaratıyor; paylaş, video, seyahat ihtiyacı olmayan bir hayatı dayatmak ise başka bir tuzak.