dijital göçebeliğin prekarizasyon güzellemesi

sabah bali'de uyanıp bambu bir kafede macbook'u açarak kod yazmanın getirdiği o tarifsiz özgürlük hissi, aslında küresel enflasyondan kaçışın estetik bir paketle sunulmuş hali. lokal halkın bir aylık maaşını sadece cold brew kahveye harcayarak yaratılan bu neo-kolonyal yaşantı, sosyal medyada alkış toplasa da arka planda devasa bir aidiyetsizlik barındırıyor.

timezone farkından dolayı asya'nın tropik sıcağında gece saat üçte zoom toplantılarına kravat-şort kombiniyle katılmak modern elitlerin yeni statü sembolü oldu. fiziksel ofisten kaçtığını sanırken aslında dünyanın her santimetresini kendi açık ofisine çevirdiklerinin farkında bile değiller.