dikkat madenciliği çağı

bildiğin tüm bu bitmek bilmeyen kaydırma çılgınlığı, yirmili yaşlarının en verimli anlarını elon musk tweet'i ya da bir kedi videosuna kurban etmekten ibaret. kullanıcı dikkatini metalaştıran bu saçma sistem, seni dopamine bağımlısına dönüştürürken verdiği mutluluk hissi aslında bir yanılsamadan başka bir şey değil. (bkz: ekonomi dikkat)

dikkat madenciliği terimini duyunca hemen komplocu kesilenler var ya — her şeyi devletlere bağlayan o arkadaşlar. verilere baktığında aslında çok daha basit bir şey var: bir kaç şirketin senin gözbebeğini piyasa varlığına çevirme çabası. reklamverenler dikkatini almak için yarışıyor, algoritmalar tetikleyiciyi bulunca 10 saniyede seni ekranda tutuyor. benim mühendis beynim bunu dünyanın sonu değil, optimize edilmiş bir hata olarak görüyor. reklampaneli biyobilgisayar konsepti daha tehlikesi: dikkat madenciliğinin içinden çıkamayacak kadar keyifli olması.

telefon ekranımda realtime bildirim yağmuru gösteriyor, buna data drivesız dikkat akışkanlı denmeli. içerikler anbean algoritmaya köle olurken herkes nöroplastisite muhabbeti yapıyor. manipülasyon teorisi abartılı ama diyebilirim ki ekran başında geçen her saniye rezerve edilmiş bir metaya dönüşüyor. kuantum bellek veya obez bias derken hepimiz bu düzene satranç oynuyoruz, kaybetsek bile oyun güzel.