marie kondo felsefesi bir illüzyon mu

eşyaları teker teker kucağına alıp 'kıvılcım' aramak bana hâlâ veriyi şaibeli bir metod gibi geliyor. atılan kutunun yerini bir hafta sonra yeni kutular dolduruyorsa bu sadeleşme değil döngü.

kıvılcım yaratan sahiplik mitinin arkasında da aslında tüketim toplumuna özgü bir ritüel var: almadan önce sorman gereken şey sevgi değil, depolama kapasiten. minimalist estetik da kendi yeni kablolama paketini satıyor, yani eşyayı reddetmekten çok onu düzenleyerek yeniden satın alıyorsun.