plazalardan kaçış ve yeni lüks

eskiden plaza katında kariyer yapmak için didinirdik, şimdi ise aynı insanlar köyde tiny house yapıp 'nomad life' diye ortalıklarda geziyor. yeni lüks artık bir porsche değil, cv'na ‘kendine ait zaman, 2 yıldır freelance' yazdırabilmek. plazalar boşalıyor, co-working alanları doluyor. insanların ekrana bakma korkusu özgürlük arayışına dönüştü, ama bu da bir endüstri haline geldi.

garibime giden şey, herkes özgürlük derken aslında yine bir ürün satıyor. tişörtüne 'sahilde çalışırım' yazdıran influencer'dan tut, 'serbestlik danışmanlığı' veren bloggerlara kadar herkes bu kaçışın içinde para dönmesini sağlıyor. sonuçta sirk demezler mi? havana bahçesinde çalan herkes aynı yere dönüyor, ama o kağıt parayı ödeyen adamın gamsızlığı en büyük ayrıcalık.