doomscrolling neden gençliği bitiriyor

olayı kişisel iradeye bağlayanlar fazla romantik bakıyor. dikkat ekonomisi dediğin sistem, senin prefrontal korteksini hedef alan optimize edilmiş bir mühendislik ürünü. sonsuz scroll, değişken ödül mekanizması ve sosyal onay döngüsü bir araya gelince ortaya çıkan şey bağımlılık değil, tasarım.

(bkz: dikkat ekonomisi)

abartmayın diyenlere de kısmen hak veriyorum, her ekran süresi felaket değil. ama veriler ortada: odak süreleri düşüyor, derin okuma azalıyor. bu tarz eğilimleri 'gençlik bozuldu' diye geçiştirmek yerine ölçüp tasarlamak lazım, yoksa on yıl sonra pişman olacağız.