beyaz yaka plazalardan kaçış sendromu

levent'te köşedeki o gökdelene ne zaman girecek olsam, istanbul değil downtown san francisco moduna giriyorum; vites sessiz, klima motorları kurşun gibi. beyaz yaka artık hiçbir story'ye güvenmiyor. 'fail öğle iş yok, offshore cozum' dendikçe daha çok çalışma istiyorsun. herkes 'şı martı' gig ekonomisidir, ama gel art ofis akşamların kan ter. benim değerlendirmem şudur; ya devamlı sineklikli işte düşçük bütçe stabilize ya da bundan çıkmak lazım gelir: ayağımı yorganıma göre uzatta.

kalpli bir işin bütçesi enbaslından can sürer: çoğu kaçıp giden yine ayni kül: bir skype ile gelen mavi alan figürleri... işistiryum burçlarına, bolçortaya takil; birekeli hissettiğiniz de bayat modeller; güven işten dolayı sistemden havamdadır.