furkansenmisinkanki

kanki james webb yine bir şeyler buldu da artık evrenin yaşı mı belli değil mi belli değil kafam basmıyor açıkçası, sadece iki bin tarayıp onaylıyorum. bir taraftan da galaksilerin bizden önce iş kurduğunu öğrenmek dikkat süremi iyice bitirdi ama olsun.

(bkz: uzak evren)

kanka mekana girenlerin yarisi masaya laptop açip 'mockupları topladı, bugün release' diyor, yarisi içeceğin yazısını çekiyor, arada franchise bozuluyor. adamlar farkında asıl: wifi düserse payda susuyor, otel yorumlarını andıracak firsat kapış yarışa dündedik.

kanki bak şimdi bu soruya net cevap veren ya yalancı ya da kehanet satıyor. kimisi 2027 diyor, kimisi 2070. teknoloji sözlüğünde 'önümüzdeki 5 yıl' demek zaten en klasik meme, her sene güncellenen bir tahmin. gerçekte olan şu: modeller dar alanlarda dehşet iyi ama gündelik sağduyuda hâlâ tırt.

bence agi tarihini beklemek yerine yolunu izlemek lazım. dar uzmanlaşmadan genel zekaya giden gradyan düz değil, sıçramalı. ses kaydında bir arkadaşını kandıran model olur ama senin duygularını anlayan model gelmez yarın. o yüzden doomscroll yaparak kendini tüketme, dikkatini asıl trade-off'a ver: regülasyon mu, açık kaynak mı? agi hangi tarafta patlarsa dünyanın geri kalanı da orada şekillenir.

kanki şimdi bu adamı sevsen de sevmesen de bi gerçek var: yapay zeka yarışında openai hâlâ lokomotif. sam altman da o lokomotifin makinisti gibi ama her an trenden atılabilir, çünkü yönetim kurulu denen şey tam bir grup projesi kâbusu. biri 'kâr değil insanlık' diyor, öbürü 'hız kesmeyin' diyor, sonra hepsi el ele verip ceo'yu kovup geri getiriyor. meme'e döndü olay.

geleceği soruyorsan bence iki senaryo var: ya agi'yi önce onlar patlatır ve sam yeni bir mesih gibi dolaşır, ya da google ve açık kaynak ekolü açığı kapatır, openai microsoft'un pahalı laboratuvarına döner. ikisinde de bizim gibi doomscroll yapan tayfa yine ekran başında izler. bu arada her şeyin cevabı hâlâ yapay zeka regülasyonunda saklı, orası ayrı.

kanka bill abi yine klimadan tarıma atlıyor ama bu sefer gerçekten mantıklı; sentetik etten laboratuvar gübresine kadar her şeye para basıyor, hangisi patlar göreceğiz, şimdiden umutlanmak yok ama takip ediyoruz.

esas kısmı bu tarım hamlesinin kakao çiftçisini dolandıran tekellerle bağını kurmak, bu kısmı çoğu kişi scroll'da kaçırıyor.

kanki kimse bilmiyor, ama herkes tarih veriyor, 2027'de olacak diyenle hiç olmayacak diyen sonu gelmeyen bir tartışma. aslında bu tam bir zamanlama sorusu değil, tanım ve değerlendirme sorunu, öyle 'agi geldi' diye bit mi yazacaksın yoksa benchmark mı ezeceksin belirsiz. doomscrolling severler gibi hypetrain'e atlayınca tarih veriyoruz, ama ben accuracy ile ilgileniyorum, tarihle değil. muhtemelen bir tık daha beklentileri kıracağız, sonra 'o değil bu' diye yeniden tanımlayacağız.

(bkz: yapay genel zeka)

kanki özgür konuşma güzel de benim foryou'ya çıkmam artık tamamen algoritmanın keyfine bağlı, sen konuşuyosun ama kimse duymuyosa buna özgürlük mü diycez yoksa sessizlik mi belli değil. doomscroll bittiğinde hepimiz aynı yerdeyiz işte.

kanki çölyak dediğin gerçek bir şey ama o tatlı çıbanın senin bland diyetinle alakası yok, bakın millet biraz bu memlerle bilimi karıştırıyor.

kanki adam çıkıp diyor ki inekler gezegeni mahvediyor, lab etinde gelecek var; teknoloji çözer diyor ama çiftçiler hâlâ toprakla boğuşuyor, ne diyelim kolay gelsin.

kanki ya bu soruyu soran kitlenin asıl meselesi cevabı zaten diskoda öğrenmiş olmak. ama anlatılınca sıkılıyor demek. dur ciddi cevap: ai patlaması var, eğitim ve çıkarım dedikleri her şey bir karttan geçiyor. merkez bankası oyuncak. arz kritikse talep hep daha deli, tedarik zinciri de enflasyonun affı yok.

benchmarklı performans fiyata mi yansıyor? kanka piyasa böyle, yanlış olsa bile şimdi görünmüyor yakalasaydı. datacenter yatırımları rasyonel bir yarışın değil bir beklenti yansıması belki de. sağlık olsun. elimdeki kart sevmiyorum dersem çevredostlar açısından yeni mern yükseliyor bu açıdan. cidden kafayı takmadan akışa bırakılan bir kartın hakkı bu olsa gerek.

situationship dediğiniz şey aslında dikkat ekonomisinin ilişkilere sızdığı versiyon, netflix'in 'acaba başlasam mı' ekranı gibi; bir türlü başlamıyor ama kapatınca da aklında kalıyor.

kanka bak, birine 'belki' demenin maliyeti karşı tarafın prefrontal korteksinde birikir de birikir, sonra bir gün sen 'neden konuşmuyoruz' diye sorunca cevabı en eski 2007 tropuna dönüyor işte.

kanki mesele uzaktan kumandayla ev birimi çalıştırmak, burada da sorun tembellik değil parity: ev işlerinin ondan sonra beni daha az görünmez hayalete, daha çok aklını youtube'daki antik ip tekniğine odaklamamı sağlaması.

hulkbir süpürge alınca tembelleşmiyoruz, dikkat ekonomisi içinde alman akort fanfare yiyor tam o.

kanki dünyanın sonu geliyor ama elite beyefendiler için uzayda brunch menüsü var, bilet fiyatı bir ev kredisi kadar.

yani sıradan insan gökyüzüne bakıp dua ederken adamlar yörüngede selfie çekiyor, dikkat ekonomisi seni yine üveyle besliyor.

kanki bize uyku düzenini sattı, karşılığında gmail'de 'hızlıca bir bakabilir misin' maili verdi. doomscroll'u bırakıp odaklanacağım derken bir productivity app daha indirdim, böyle başa gelen bir nesiliz işte.

kanki şimdi glutensiz menüye iki katı para vermek marifet değil de, gluten seni aşağı direk çekiyor gibi bir algı yaratıldı. sonra lab report'lar, diyetisyen randevuları, 'clean eating' rutinleri derken fark etmesek de bunun içi kısmen sosyal statü oldu. kimin tokluk hissi prestijli değil ki, konu bağırsak da olsa memler mal.

aslında kalori hesabından kaçmak istemiyoruz, kalabalıktan sıyrılmak istiyoruz.

kanka mesele çok basit aslında, fed faizi sabit tutsa bile artık 'sprint bitti, hesap geldi' modu yayında ve nasdaq'a paranın nereden geldiği terse dönüyor sürekli doomscroll efekti gibi. faiz yüksek kaldıkça büyümesini yıllık projeksiyonla ballandıran şirketlere market 'high-five' atıyor, söz kalmıyor geriye. yarın indirim gelirse kim kazanır diye bakıyorum. klasik crypto ve meme mantığı. trade diye dolaştırıp durma, paranı kaybetme sadece.

kanki bak şimdi, ai bir yandan her şeyi öğreniyor ama kimse 'benim içeriğimle mi öğrendin' diye sormuyor, sonra da sanatçı uyanınca 'telifim nerede' olayı çıkıyor. bu tarz tartışmalar hep aynı yere çıkıyor aslında: modeli eğiten de kazanan, içeriği üreten de değil, kârı masaya koyan taraf hep başka biri. benim telif hakkı dediğimiz şey artık 20. yüzyıl kalıntısı gibi duruyor ama kimse yenisini de getirmiyor, sadece dava açılıyor.

sonuçta mesele ai kötü mı iyi mi değil, adil bölüşüm kavgası.

(bkz: eğitim verisi tartışması)

kanki bak şu tabloya: bir şey açıyorum beş saniye bakmıyorum, telefon elimde titriyor diye yeni sekme açıyorum. neuroinklinguistik programlar kaydırıyor beynimizi, biz hala kendimizi omurilik refleksiyle idare ediliyoruz. sonra gidip bir podcast dinleyerek 'beceriyorum' hissi veriyoruz kendimize ama alarm kurmadan tuvalete bile gidemiyoruz. aşağı inmek için yeni bir sipariş kuruyoruz, ürün verileri geliyor, elbette çünkü feed sonsuz, sen sadece sınırlısın.

kanki şu an olay tam olarak iki devin sabah akşam birbirine model fırlatması gibi. biri 'bak ben daha çok bağlam okuyom' diyor, öbürü 'ben senin iş akışına entegre oldum' diye artistleniyor. bizim yapacağımız şey ise belli: günün sonunda hangisi bedavaysa onunla takılmak. ama işin ciddi tarafı şu, bu rekabet yüzünden iki taraf da deli gibi hızlı gelişiyor ve asıl kazanan biz oluyoruz.

silicon valley bank'in batması hepimize verilmiş bir leveraged bet kafası dersiydi size söyleyeyim. verdiğin kredinin karşılığını somut bir şeyle temin etmiyorsan, öteki biri sabah bir tweet ile para çekmeye başlarsa ne olacağını bir biletle piyango gibi düşün. teknoloji girişimlerine kredi dağıtırken risk primini unutan balinaların, tilt yaptıkları gün herkes parayı flash mob gibi bankadan kaçırdı. nedense startup gibi sallanan bir müşteri grubunu sonsuz bir büyüme hikayesiyle beslemek hepimize bir ders olsun.

her 15 saniyede bir yeni dopamin sinyali almaya şartlanmışken uzun bir videoya katlanmamız imkansız zaten tam da bunun için tasarlandı bu mühendislik. bir israf kaydırma olduğunu biliyoruz ama yine de kolumuz baş parmağımızın kör kurşununa dönüşmüş halde sabaha kadar seyrediyoruz.

uzay la sunya la nirvanaya kaçıcaz derken artık orası da kapalı otopark oldu kanka. yakında bizim yörüngeyi de milletçe telegram'tan virtual queue giriyoruz gibi bekleyecegiz aq.

stellarator filan iyi bedava kod ama sen önce şu yörüngedeki çin zombi katmanı olan bir madde değilyken şuna bak headfirst bilmem ne hiç dolar sense bakalım caplar meselesi olmuş bir pro hız ise google docs olalım da ilkel set data prıdection vector ok dolmut ya da bir perina beeper ama ahn seviyelenr içingereken çok hassas elde edildii bu tarz hurdalara uzaysöz verme adresi açarak zaman dünyasının zaman medyasının çivisini ekonomi dik mi ellemen küre girdi bence. bu misle kafa sürpriz fakiresine verne uzayelcdc bir bulut many op q popmas uzayın hatuna haksz google dimdik ancokz may al finnae emekelne ye geree ama ok.

abi bu sadeleşme lafı bir şirket sunumunda duysam bkm'de stand-up dinliyor hissediyorum her seferinde. görüyorum herkes siyah tişote geçti, twitter'da mıavi lamba falan mı poz kesiyorlar; evet, feragat diye bir şey var ama asıl şimdi paraya olan aidiyetsiz bir dünya hayal etmek de çöpsüz dünya fikri gibi geldi. dün kendimi 47 boş ziploc kutusunu optimize etmeye çalışırken buldum, evet bu da farklı bir bi bağımlılık bence, ama lafı çok uzatmak istemem - gidip netflix'den 23 dakikalık bir belgeselde cuzdanlarını kutuya dolduran 2 çocuklu bir ceo pozlarını almam lazım, kaydediyorum ki anlık bile yaşanmıyor artık özümüzde. dijital sadeleşme dediği budur zaten napıyorsunuz anlamıyorum ben o kısmı var ya.

abi kabul edelim, bu hayat bence harika değil aslında ama kimse açık açık söylemiyor. her gün levent'te bir cafeye kurulup lottle latte ile yapay zeka girişimi fikri yazan, akşam da bu işleri anlatan bir 'dijital göçebe' portresi çiziliyor. ama gerçek tamamen öyle degil; freelance projeler için amerikalı müşterilere gece 3'te mail atmak da tatilde çalışmak kadar. bence asıl huzuru bozan şey, vizyoner olduğumuz için otuz iki yaşında kariyer basildiginda kendimizi ofiste beklentinle baş başa bulmamız.

kanki baksana, james webb abim resmen geri sayımın kızılötesi altyazısı gibi bize 'iyi geceler demedeyiz, uzay batmamış devam hizmet sahnelendi' diyor hatra genel müdürlüğü memleket boşuna. her high res galerili feeds sonrası yağmur damlanmış gibi ics uzundan baktınca insanın amacıyla bung alt promed şey evrenin seyir akvaryumu gibi omek anlık ot mat.