hustle kültürü verimlilik ritüeli mi tuzak mı

silikon vadisi kültürünün merkezinde bir anlatı var: uykusuzluk başarının bedeli, haftada 80 saat çalışmak girişimcinin bir numaralı rozeti. bu aslında protestan iş ahlakının modern, yoga pantolonlu versiyonu. apple, google, tesla; hepsi bir zamanlar karanlık bir odada milyonları düşünen, çay/kahve bağımlısı insanların ürünleriydi. ama artık bu orijinal hikaye yutulup sindirilmiş; satılık bir yaşam tarzına dönüşmüş durumda.

levent'te bir kafede oturmuş macbook'undan birilerine 'startup scaling' notları yazarken fark ediyorsun ki verimliliğin zirvesi bile reaktif bir kabullenmeye dönüşüyor. sürekli timer, 6:00 kalkış, biyohacking bu kadar sistematik mi olmalı? asıl görülmesi gereken şu: bu 'hustle' dalgası görünmez bir sınıf ayrımı yaratığından, herkes onu taklit ediyor ama altı boş. evet, yaratıcılığın ve uzun vadeli düşünmenin sıcağı üzerinde, fakat sistem çalışanı ezilmeye itiyor. inovasyon istiyoruz ama ödenen bedele değdiği günleri çoğu zaman diskalifiye ediyoruz.