minimalist yaşamın ironik tüketimi

beyaz duvarlar, üç parça kıyafet, sade bir yaşam... ama o sade yaşamın mobilyaları bin dolardan başlıyor. sonuç olarak ortaya en pahalı yaşam tarzı çıktı: her şey daha az ama daha lüks olsun istiyoruz. bu minimalizm değil, daha özelleşmiş bir tüketim biçimi sadece. eşyalarını azaltan insanlar niş bir dijital aboneliğe geçmiş gibi davranıyor.

buradan bakınca geleceği tahmin etmek zor değil: zaten dijital dünyaya taşınan hayatlarımızda sanal mülkiyetle birlikte bu akım yeni bir boyuta ulaşacak. önümüzdeki sene 'dijital minimalizm' diye bir şey çıkacağına eminim, bir de NFT'li antika eşya mevzusu olacak ki ona hiç girmeyelim.