minimalizmin yeni tüketim çılgınlığı olması

minimalizm artık bir felsefe değil, kimin daha az eşyayla daha pahalı yaşadığını gösteren bir performans. raflardaki boşluklar ve tek renkli estetik, üzerine her ay binlerce lira akıtılan yeni bir tüketim kalemi. sermaye her zaman hafızayı değil, trend terminalleri izler; pastel tonlu kutularla süslenen bu akım, özünde sonsuz tüketiciliğin küçük harfli versiyonu. gürültü kesiliyor gibi görünüyor, ama hesap ekstresi kalabalığı hiç azalmıyor.