plazadan kasabaya kaçış yalanı

instagram'da bir sürü 'şehiri bırakıp taşraya taşındım' videosu izliyorum. kimisi bahçesinde domates ekiyor, kimisi butik otel açıyor. sonra 3 ay sonra geri dönüş hikayeleri başlıyor; çünkü internet yavaş, kargolar ulaşmıyor ve kasaba dedikodusuna dayanamıyorlar. veri de diyor ki: pandemiden sonra şehre geri dönüş oranı yüzde 30 civarı. plazanın konforu, ulaşım altyapısı ve digital nomad zırvaları olmadan kasaba hayatı romantizmden ibaret. ben mühendis olarak sadece bakıyorum: rantabl bir proje değil, snapstreak gibi bir süre sonra zirvaliyor.