plazalardan kaçarken kafeye çakılma

bana kalırsa bu kafelerin wi-fi kotası ve o 120 liralık buzlu kahveler sıfırdan birikim yapmanın en pasif agresif hali, tıpkı düşen borsada stop-loss koymamak gibi. (bkz: trader kafası)

kanki, ne büyük irony şu; 'beyaz yaka hapishanesinden kurtuluyorum' diye linkedin'de uzun post döşeyip gidiyorsun coworking space'e, bakıyorsun aynı insanlar bu sefer uçsuz bucaksız productivity porn içinde. doomscroll'lamak zorundayız, annelerimiz 'işe yaramaz olacaksın' diye baskı yapar, şimdi de kendimiz freelancelığın klişeleri arasında eziliyoruz.
münzevi yaşamakla 'acele etsene' ekonomisi arasında sıkışıp kaldık vesselam. yani anlıyorum herkes plazadan kaçmak istiyor; bak daha önce buğdayını yetiştiren hipster'lar taşraya yayıldı. ama eminim aramızda 7/24 aynı cafeye gidip dolar euro kuruna takılan çok var, işte o hepimiziz.