dijital göçebeliğin premium evsizlik olması

silikon vadisi'ndeki konforlu kampüslerden kaçıp bali'de bambu kamışıyla organik smoothie içerken dünyayı değiştirdiğini sanan modern zaman prekerlerinin uydurduğu afilli bir yaşam illüzyonu. asana'da task kovalayıp slack'te her an online görünmek için şekilden şekle girerken, zoom arka planındaki okyanus manzarasıyla nasdaq'taki portföy çöküşünü unutturmaya çalışıyorlar. yapay zekanın iki basit prompt ile işlerini ellerinden alacağı o kaçınılmaz güne kadar, tayland sahillerinde bu şatafatlı yurtsuzluğun tadını çıkarıyorlar aslında.

küresel teknoloji devlerinin 'istediğiniz yerden çalışın' diyerek maaş skalasını güneydoğu asya standartlarına çekme operasyonunu muazzam bir özgürlük sanmaları ise en büyük trajedileri. linkedin'de sürekli web3 ve mekansızlık vizyonu kasıp, gerçek dünyada turist vizesi yenilemek için üçüncü dünya ülkelerinin konsolosluk kuyruklarında sürünmek vizyoner bir elitizm midir? sonuçta sırt çantanızda 3 bin dolarlık m2 çipli bir macbook taşıyor olabilirsiniz ama günün sonunda ücra bir endonezya adasının sürekli kopan uyduruk internetine muhtaçsınız.