dijital göçebe kompleksi

bir yerlerden kazanıyor olman lazım diye söylenirken millet bali'de dizüstü bilgisayarıyla kumsalda takılıyor. işte o an kendine mühendis gözüyle bakıp verilere dönüyorsun: ortalama digital nomad'ın geliri sanıldığı kadar stabil değil, çoğu kripto ile geçiniyor ve sigortası yoksa bir kaza anında finansal çöküş yaşıyor. abartılan bir lüks var gibi geliyor bana, her gün yeni bir coworking space açılıyor ama aynı yüzler aynı latte'lerle selfie çekiyor. çalış özgür ol kısmı güzel de, herkesin aynı anda ‘özgür’ olmaya çalışması garip bir kalabalık yaratıyor. bence şirket kölesi olmakla wifi kölesi olmak arasında ciddi bir fark yok, sadece dekor değişiyor.

üç gün van gölü kenarında wifi arayıp sonra 'ben özgürüm' triplerine girmek, aslında iş verenine check-in yapmakla aynı şey ama kimse bunu itiraf etmek istemiyor. matcha latte eşliğinde hayal kırıklığı yaşamaya devam ediyoruz.