dijital göçebelik o kadar hızlandı ki bundan beş yıl sonra dünya nüfusunun yarısı bali adasının ve brezilya sahillerinin enflasyon rakamları arasında yaşıyor olacak. ofis, sabah dokuz akşam altı değil; verili kabul ettiğimiz her kurumsal askeri düzen istihdam biçimi, üretkenlik mitiyle kesişip adresten bağımsız bire-yüzleşmiş paydaşa dönüşüyor. Kulağa devrim gibi gelse de startup kitapları buna silikon vadisi’nin yeni nesil zülfüne makaslama entegresyon diyor; eleştiriyle hayranlık arasında süregelen kapital formunu unutmamalı.
teknoloji tüm bu esnekliği sağladı ancak adaptasyonunu kanıtlayamadığında görindekor bina gibi; bu tarz yaşamlar ya tam randıman ve sessiz sunumlar ya da tek bi pub wifi’sine mahkum freelance mühendis gelecekleri üzerine kuruluyor.
dijital göçebeler bali'de kahve içerken haritayı yanlış okuyor; çünkü harita artık metamask cüzdanında ve yönler bitcoin ile çiziliyor. uzaktan çalışma oturdu, şimdi burası için pasaport yerine id coin lazım. risk sermayesi gibi görünen hayatların çoğu iki ay içinde ev kirasını karşılayamayan freelance projelerden ibaret olacak.
