eko anksiyete çağdaş dert

brezilya yağmur ormanları yanarken çevreci tüp bebek basıyorum diye panik atak geçiren nesiliz. verileri görmezden gelmek en mantıklısı ama sürekli doomscrolling ateşi. gerçekten felaket tellalları mı üzgün bizi ilgilendiriyor. bu tarz bakınız

kanka şu eko anksiyete denen şey, neslimizin bedava aldığı 'gereksiz stres paketi' gibi bir şey. twitter'da bir ağacın kesildiğini görüp iki saat doomscroll yapıyoruz, sonra da vegan burger siparişi verip plastik pipet mi kullansak diye vicdan muhasebesi yapıyoruz. aslında dert şurada: iklim krizi gerçek, ama bireysel olarak bunun karşısında hissettiğimiz çaresizlik bizi daha da tüketiyor. google arama 'climate anxiety' dersen karşına bin tane kendini iyi hissettirme rehberi çıkar, ama çözüm değil ki bunlar. yapılacak şey belli: ya gerçekten bir şey yap (gönüllü ol, bağış yap, yeşil enerjiye geç) ya da kabul et ki sen bu savaşta sadece bir figüransın. arada kalmak en kötüsü.

(bkz: eko anksiyete)