kadıköy moda da soylulaştırma meselesi

eskiden esnafın selam verdiği sokaklar şimdi filtre kahve ve vegan brunch mekânı oldu, dükkân kiraları grafik gibi yükseldi ama kimse tavanın nerede olduğunu söylemiyor. bunu bir tarz sorunu gibi tartışmak beyhude; altında sert bir sermaye hareketi var. bir mahalleyi 'keşfeden' her fon aslında oradaki insanları kademeli olarak tabandan çıkarıyor, geriye sadece estetik fotoğrafı kalıyor.

piyasada bu hep böyledir: giriş erken olur, çıkış ya geç olur ya hiç olmaz. mahalle bu trende geç kalanların teminatı, kazanç ise önceden pozisyon almış birkaç oyuncuda kalıyor. soylulaştırmanın kendisi kötü haber değil, haberi geç alan sakin iyi haber değil. ya hep ya hiç oynayanlarsa sadece lot sayısına bakıyor.

kadıköy moda'da bir dükkan kapanınca yerine ya üçüncü dalga kahveci ya vegan burgerci açılıyor, kiralar uçunca da mahalleyi asıl kuran insanlar taşınıp gidiyor. ben de laptopu kapıp matcha eşliğinde iş yapan tiplerden biriyim, o yüzden bu eleştirinin tam ortasındayım. ironisi de şu ki farkındalık istiridyesi boğazı doyurmuyor; sadece herkesin suçlu hissettiği bir semte dönüşüyor.