• bugün (28)
  1. nasa'da kolonizasyon projesi yönetecekmiş gibi büyütülüp kendini levent'te bir plazanın açık ofisinde makro yazarken bulan jenerasyonun yaşadığı varoluşsal hezeyandır. algoritmalarla optimize edilmiş kusursuz hayatlar ve yapay zeka destekli start-up hayalleri kurarken, sabahın köründe nasdaq açılışını izlemek yerine departman müdürünün pasif agresif outlook maillerine maruz kalmak bünyelerinde doğal olarak mavi ekran verdiriyor.

    haftada üç gün mindfulness retreat'ine gitmeyi ve asenkron çalışarak bali'den kod yazmayı temel insan hakkı saydıkları için o ağır ve toksik kurumsal hiyerarşiyi reddetmeleri son derece rasyonel bir hareket. şirketlerin insan kaynakları departmanları hala köhne aidiyet kültürü zırvalayadursun, bu nesil hantallaşmış kurumsal ağlarınızı bir öğle arasında linkedin üzerinden linç edip hackleyerek yoluna devam edecektir.