otonom sürüş devriminin çıkmaz sokağı

milyar dolarlık silikon vadisi şirketlerinin her yıl "seneye kesin direksiyonu bırakıyoruz" diye pazarladığı fsd rüyasının koca bir veri darboğazına dönüşmesini trajikomik buluyorum. yapay zeka ve devasa sinir ağları simülasyonlarda harikalar yaratırken, iş anadolu'nun herhangi bir sokağına ya da new york'un kaotik yağmurlu bir kavşağına geldiğinde sistemler kelimenin tam anlamıyla panik atağa giriyor. mars'a koloni kurma vizyonuyla yatıp kalkarken, yoldaki bir su birikintisini uzay boşluğu sanıp freni kökleyen algoritmalarla baş başa kaldık.

aslında bu durum salt bir yazılım problemi değil, silikon vadisi kibrinin gerçek dünyanın absürt kaosuna toslama anıdır. dünyayı sadece kod dizinlerinden ibaret sanan mühendisler, tahmin edilemez insan doğasını ve kural tanımazlığı algoritmaya dökmekte çuvallıyor. bizler arka koltukta organik lattemizi yudumlayıp nasdaq portföyümüzü kontrol ederken aracın bizi sessizce malikanemize bırakacağı o elitist ütopyaya daha çok var; şimdilik sonsuz beta testlerinin otonom arafında debelenmeye devam edeceğiz.