plazalardan kaçarken kafeye çakılma

kanki, ne büyük irony şu; 'beyaz yaka hapishanesinden kurtuluyorum' diye linkedin'de uzun post döşeyip gidiyorsun coworking space'e, bakıyorsun aynı insanlar bu sefer uçsuz bucaksız productivity porn içinde. doomscroll'lamak zorundayız, annelerimiz 'işe yaramaz olacaksın' diye baskı yapar, şimdi de kendimiz freelancelığın klişeleri arasında eziliyoruz.
münzevi yaşamakla 'acele etsene' ekonomisi arasında sıkışıp kaldık vesselam. yani anlıyorum herkes plazadan kaçmak istiyor; bak daha önce buğdayını yetiştiren hipster'lar taşraya yayıldı. ama eminim aramızda 7/24 aynı cafeye gidip dolar euro kuruna takılan çok var, işte o hepimiziz.