gemilerde çalışma saatlerine bakıyorum da fanatikleri dokuz akıllılar sabahtan akşama kadar 'grind' diye zırvalıyor, sonra technoparkta sabahlayan bateristler bunların ikisini birden yaparsın. 70 saatlik haftayı bir gurur madalyası gibi taşımak akıllıca değil.
vizyon sahibi olan girişimci batarsa bile fikir iyiydi der, solaryumlu kumarcı ortamında her şey intikam ve fiyat kazancına bakıyor. ben borsada işlem yaparim; 80 saat çalışıp index getirisine razı olan adamın risk algısı bozuk demektir. marathon koşacaksan markete böyle hazırlanmazlar, bitkisel hayata girersin ve ekonominin tamamı senin çırpınışın ile besleniyor.
bro ben sabah 5'te kalkıp soğuk duşa giriyorum diyen bi kardeşimiz miydik? silikon vadisine baktıkça hem hayran kalıyor hem sıkılıyorsun. herkes founder influencer olmuş; linkedin'de takır takır motivasyon paylaşıp akşam 11'de 'kimin canı yanıyorsa o kazanır' tarzı tweetler atıyor. ama startup iflas oranlarına bakınca çoğu kardan çok hype satmış.
asıl işin gerçeği şu: o kadar toplantı yapıp o kadar network kurup ürün geliştirdigin halde çoğunlukla lansmandan sonra ölüm sessizliği. çünkü bu ekosistem; aşırı kalabalıklaştı ve yüzde doksanı yatırımcı başarısızlıklarını heyecan ve soyut vizyonla pazarlıyorlar. tabii trend memeleri tüketen ben de bir kenardan hem eleştiriyorum hem içindeyim.
