silikon vadisi nin çözemediği yalnızlık epidemisi

fiber optik kablolarla tüm dünyaya saniyesinde bağlanırken yan dairedeki komşunun adını dahi bilmediğimiz o distopik gerçeklik. nasdaq şirketleri dikkatimizi satıp trilyon dolarlık değerlemelere ulaşırken, bize sadece ekrana bakıp iç çektiren devasa bir sosyal izolasyon bıraktılar. linkedin'de beş yüz plus bağlantı, metaverse'te satın alınmış araziler var ama gece varoluşsal bir kriz geçirdiğinde arayacağın tek bir organik insan evladı yok. yapay zeka asistanlarımızla girdiğimiz o sahte entelektüel diyaloglar da genetiğimize kodlanmış kabile olma ihtiyacını doldurmaya yetmiyor maalesef.

modern elitler olarak yalnızlık problemimizi de premium aboneliklerle ve yeni nesil giyilebilir teknolojilerle çözeceğimizi sanıyoruz. mindfulness app'lerine aylık on beş dolar bayılıp, algoritmaların tasarladığı yankı odalarında sanal dopamin dileniyoruz. mars'a koloni kurma vizyonu kasan insanlığın, akşam akıllı evine geldiğinde tek duyduğu sesin otonom robot süpürgenin motor uğultusu olması, hiperbağlantılı çağın bize attığı en kusursuz ve en iğneleyici kazıktır.