• bugün (101)
  1. verilere bakınca tablo net: insanlar hiç olmadığı kadar bağlı görünüyor ama gerçek temas hızla azalıyor. sosyal ağ sayısı artarken güvenilen insan sayısı düşüyor, bu otomatik bir çelişki değil, bilinçli kurulmuş bir denklem. sistem seni yalnız bıraktıkça daha çok tüketiyorsun, daha çok tükettikçe daha çok yalnızlaşıyorsun.

    abartmayın diyenler çıkacak ama tek başına yaşayan hane oranları tarihi zirvede. bunu kişisel başarısızlık sanmak kolay, oysa şehirler, iş hayatı ve algoritmalar yalnızlığı kolaylaştıracak şekilde tasarlanıyor. mesele bireyin sosyalleşememesi değil, yapının onu istememesi.
  2. yalnızlık artık bir duygu durumu değil ölçeklenebilir bir ağ etkisi; sen bağlanırsan ben de kopuyorum, kopan herkes daha az plan yapıp daha çok içeriği pasif tüketiyor, yani topluma iyi gelen sosyal grafiğin kenarından daralttıkça küresel beyin atrofisi hızlanıyor, 2035'te kimse kimseyle paspas konuşmayacak altyapısı kurulmuş durumda.