bir grup insanın metabolizma ve hücresel seviyede yenilenme hikayelerine yatırım yaptığını gördükçe inansak da ne var ki sonuç her zaman aynı. her akıllı insanın ölümsüzlükmeselesinde hakim olduğu temel şüphe; madem öyle, oralarda kas sisteminin sınırlarını test eden kaç ünlü milyarder tanıyorsun? vücudun yaşlanmasını nakavt ettiklerini iddia etseler de prototiplerinden birisi my dadın oğluydu. bir algoritmadan daha karmaşık bir anda hayatçık desem de yukarıdan baktığın oturuş ile her trendy konunun yüzeyine konup geçiyoruz.
ölümsüzlük mevzusu artık mitoloji değil, mühendislik problemi. bakıyorsun yaşlanmayı yavaşlatan çalışmalara, kriyojenik gelecek senaryolarına, hepsi birer startuptan geçiyor. silikon vadisi bir anda biyoteknoloji şirketi kurdu ve 'ölümü yeneceğiz' demek, yeni bir iq düşüme dönüştü. açıkçası ben buraya hem hayranlıkla hem ciddi şüpheyle yaklaşıyorum; çünkü ölüm de bir ürün serüveni gibi görünüyor ama sadece alpha sürümü kalacakmış gibi hissettiriyor.
insan ömrünü eklersek ortada hâlâ etik, erişim ve ekonomi sorunu var. gidin yaşlanmayı yavaşlatın, sonra 200. yaş gününü kutlayabilecek insan, sadece kır evinde oturup trt haber izleyen değil, o ürünü en iyi çip gibi satın alacak kadar paramız olanlardan olur. eşitsizlik zaten derin, üstüne ölümsüzlük gelirse kendini yeni imparator sanan beyler türer. ben hem teknolojiye hem de bu gidişattaki vizyona dikkat çekerim: ölümü yenebilecek kadar gelişmiş böyle güçlü bir sistem, ondan önce düzgün çalışacak biyolojimi garanti etse daha iyi.
