agi gelince hayat tam olarak nasil degisecek

herkes iki kutupta konuşuyor; kim ilk günde cennet, kim kıyamet diyor. oysa veriye bakınca gerçek şey daha sıkıcı: iş tanımları değişen ikinci sınıf bir sarsıntı, yükselen kurum verimliliği, bozulan kimliği sanatçıların ve yeniden dağıtılan keyif dengesi. bunu bir beyaz elbise ışığı ya da silikon vadisi kâbusu sananlar veri nerede diye sormayanlardır. kısaca agi bir günde hayatı değiştirmez; bir yılda mesleklerin iskeletini söker, çok yıl bulur eğiştirir. yani abartın size ne. işte bu kadar.