dikkat ekonomisinde kaybolan benlik

ekran süresi istatistiklerine bakınca insanın kendini bir algoritmanın çark ürünü gibi hissetmesi tuhaf değil ama abartmayın. feed'i bırakıp gece uyumadan önce kaç kere telefonu açtığımızı saymak, meseleyi felsefi bir benlik krizine dönüştürmeden de bir noktaya getiriyor: dikkatin nereye gittiğini bilmek pasif teslimiyetten iyi bir başlangıç.

veri de bunu destekliyor, uzun süre bildirimlere maruz kalan beyinlerde odak o kadar rahat korunmuyor. ama benliğin tamamen buharlaştığını söylemek için henüz veri de yeterli değil, sadece yeniden önceliklendirmek gerekiyor, dram değil.