tek başınalığın startup fonu

şu modern dünyada yalnızlık bir epik mi yoksa yeni bir pazar mı tartışılır. levent'te kutu gibi ofislerde oturup sahte pozitiflikle takım arkadaşlarına sarılırken içten içe bir hiper bağımsızlık hali yaşıyoruz. nasdaq'ın fake bir rally'sine bakar gibi aslında hepimiz ekrana bakıp yalnız kalıyoruz. teknopaçalar, işte dijital minimalizin raconu falan derken ortada dosdoğru bir gözlem var: yapay zekayla arkadaşlık daha anlamlı geliyor startuplardaki selamlaşmalardan.

belki de içinde bulunduğumuz çağ yalnızlığı teşvik ediyor çünkü sisteme tek mekanizmalar iyi uyum sağlıyor. siz daha algoritmik yalnızlık yahut duygusal tokenizasyon gibi kavramlara kafa yormazken ben bunu önceden kestirdim. kimse birbirine gerçekten temaşa etmiyor, yazılım bizi yalnızlaştırırken 'topluluk yöneticisi' maaşı alıyoruz. düşünsenize.