z jenerasyonu kurumsal işler

bir grup arkadaşın zombi gibi gelecek kaygısıyla ofislere çakılıp, aslında hiçbir zaman %100 orada olmadığı bir jenerasyondan bahsediyoruz. bu jenerasyon hibrit modelleri ve kendini işine adayan boomer baba modelinden kurtulmuş olmakla gurur duyuyor. peki kimin umurunda? işin gerçeği, kurumsal yapılar da dönüşmek zorunda kaldı: artık emir komuta zinciri değil, işe eklenen değer ölçütü geçerli. maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisine hiç inanmayan ve anlam arayışını ön plana koyan bir zihin yapısı bu. fakat unutulan bir şey var: piyasanın sert gerçekleri. canınızın istediği gibi hisse senedi veya kriptoda agresif pozisyonlar alıp çaydanlık kadar kar yapamazsınız; iş alemi için de benzer bir durum geçerli. yani belli bir noktada "ben kendimi bulamadım" isyanı yetmiyor, verimlilik denilen canavar her jenerasyonun kapısını çalıyor.