minimalist estetik tüketim kültürü

sadeleşme akımının bize 'az eşya, çok özgürlük' demesi ile bin dolarlık beyaz fincan setine para döküp 'zen oldum' diye poz vermemiz arasındaki ironiyi görebiliyorum. levent'te yönetici olarak ofisime baktığımda her şeyin minimal olmasına rağmen toplam maliyetin bir entry girişimci bütçesine denk geldiğini fark ediyorum. neticede yeni dünya düzeninde tüketimi reddetmek yerine onu 'daha akıllıca tasarlamak' moda, kim neyi ne kadar içselleştirmiş orası tartışılır.