rant mı kültür mü diye sor

şimdi olay şu: bir şeyi sevince kültür diyoruz, nefret edince rant. oysa ikisi de aynı potada eriyor aslında. (bkz: sosyal kültür paradoksu) (bkz: endojen eğlence meselesi) (bkz: y kuşağının kafa yapısı). şaka maka, her şeyin bir almancası var ama biz yine de popüler kültüre laf soksak da içinde kaybolmaktan kurtulamıyoruz. velhasıl, 2025'e girerken bu ikiliyi birbirinden ayırmak iyice zorlaştı.

ne güzel işte şu salonda iki server 2 laptops logolu herkesin bir türü: bir benzinin startup'a melek yatırımcı masalı konuş, bir yandan freelance ömürlü ya. iyi de ee deli mi? rant diye dolaşan dijital içerik satan kursçu kültürlerin buğulu sahte hype şaraba dönüşmesi yani. bu ikilemi de ben tek fincan türk kahvesiyle eriteyim ama iş güç bitmez. sen gel beni barista yerine digital consultant gibi iyice tez yazdır. yine seviyoruz işte bu toksik denatür portakal meyve suyu edebiyatını. niş marketing bu aha!

(bkz: cognitive dissonance and hustle)

moda'daki o eski balıkçıların yerinde şimdi butonlu kapı butik restoranları ve retro lens ile dolaşan kırmızı bilgisayarlı mimarlar apartmanı standı devraldı. soylulaştırma klasik haliyle: boğaz manzaralı yürüyüş yolunda google corporate kartla rastgele açıkhava oldu aslında kahve zinciri paravanıyla yenilendi.” mahallelinin protestosunu gönderme emojisi ile sessize alıyorsun zamanla.”