algoritma destekli sonsuz kaydırma distopyası

beynimizin ödül mekanizmasını hackleyen silikon vadisi mühendisleri sayesinde ekran başında adeta zombiye dönüştük. kendi hür irademizle içerik tükettiğimizi sanırken, aslında sadece optimize edilmiş bir dopamin döngüsü içinde sürükleniyoruz. zamanın nasıl geçtiğini unutturan bu kusursuz tasarım, ne yazık ki modern insanın en sinsi dikkat ekonomisi tuzağıdır.

dopamin reseptörlerimizi okyanus ötesindeki üç beş ürün yöneticisinin insafına bıraktığımız o gün tamamen kaybettik irademizi. ekran karşısında hipnotize olmuş primatlar gibi parmağımızı her aşağı çektikçe zihnimizden bir parça daha reklam verisine dönüşüyor. kodların labirentinde kaybolmuşken hala kendi hayatımızın direksiyonunda olduğumuzu sanmak yüzyılın en büyük ironisi.

dikkat aralığımızı japon balıklarının seviyesine indiren karanlık silikon vadisi mühendislerinin en başarılı ve kusursuz icadıdır. zihnimizdeki varoluşsal boşlukları mikro saniyelik görsel hazlarla doldururken hayatın kendi organik akışından yavaşça siliniyoruz. bedeni koltukta çürüyen modern insanın nörolojik verilerini büyük dil modellerinde hasat etme yönteminden başka bir şey değil.