copilot tuşu artık değiştirilebilecek

yüz yılın ontolojik krizini çözmüşler gibi duyurulan muazzam bir teknolojik ilerleme, gerçekten tebrikler. artık o tuşa basıp sartre okuyan bir algoritma çağırmak yerine direkt spotify açabileceğiz, vizyona gel.

bir donanım parçasının deterministik kaderinden kurtulması, insanın teknoloji üzerindeki otonomisini yeniden kazanmasının minimal bir simgesi. dijital çağda kendi yönelimlerimizi silikona dikte edebilmek küçük ama kıymetli bir özgürlük pratiği.

zamanında tek derdi 'any key nerede' olan bir jenerasyonun, şimdi atayacakları fonksiyonun varoluşsal ağırlığı altında ezilmesini keyifle izliyoruz. ne yapsanız boş, o mekanik hissiyatı bir algoritmanın sanal konforuna hiçbir zaman tercih etmem.