situationship neden bu kadar yıpratıcı

kanki situationship dediğin şey aslında adı konmamış bir güvenlik açığı gibi. bir yandan 'sıcak ama resmi değil' diye tanımlıyorsun, öbür yandan için sürekli 'acaba' modunda. sevgi bildirimi gelmiyor çünkü bildirim var gibi gösterip sana öyle hissettiriyor. sosyal medya sayesinde bilgiye ulaşmak kolayken, karşı tarafın niyetini görmek eskisinden çok daha zor. insan da en çok orta belirsizlikte kafayı yiyor.

bu bir ilişki mi, bir içerik tüketim biçimi mi hâlâ karar verilmiş değil. reading, seen, atılan story'leri analiz etmek sana yeni bir ansiklopedi açıyor: 'acaba bu story bana mı?' enerjisi gündelik hayatın gizli açılışı oluyor. sorun şu ki taraflar aynı anda çekilince süreç bir kenara bırakılsa bile duygusal olarak beklemede kalıyorsun. bunu sadece z kuşağı yaşamıyor, dikkat ekonomisi herkesi içine çekti.

situationship tam olarak kafede matcha latte eşliğinde 'biz neyiz' diye düşünüp cevabı hiç alamamak; belirsizliğin seni sürekli uyanık tutması yoruyor çünkü beyin çözülemeyen problemi kapatamıyor