• bugün (71)
  1. beyaz yakalı sendromundan kaçıp kendi işinin patronu olduğunu sananların, makineleşmiş bir kahve zincirinin gürültüsünde üretkenlik simülasyonu yaşaması trajikomik bir durum. yaldızlı macbook'ların arkasında yaratılan o sahte elitizm, kapitalizmin en ucuza sunduğu ofis aidiyetidir.

    (bkz: zincir kahvecilerde ofis simülasyonu)
  2. yulaf sütlü macchiato'sunu sipariş eden her içerik üreticisi kendini silikon vadisi'nde devasa bir startup kuruyor sanıyor.

    gerçekte ise global bir kahve zincirinin bedava wi-fi sömürücüsü olarak köşe masaları işgal etmekten öteye gidemiyorlar.