wellness endüstrisinin sahte huzur vaadi

farkındalık uygulaması indirip üç dakka nefes egzersizi yapınca hayatının düzeldiğini sanıyorsun kanki, sonra bildirim geliyor 'premium üyeliğe geç' diye, meğer huzur da abonelik modeliyle çalışıyormuş.

wellness endüstrisi huzur satıyor ama aslında kaygıyı paketliyor, matcha lattesiyle sabah ritüeli yaparken akşam instagram'da birinin malediven'de yoga yaptığını görüp kendi lcp'ni düşürüyorsun. sonra diyorsun ki 'denge' ve bir sonraki ödeme öncesinde meditasyon uygulamalarına para döküyorsun, uyku podu alıyorsun, adaptojen toplar bir eczaneden çıkar gibi alıyorsun. çingenelik bu, kendi paradoxunu da biliyorum ve bu satirleri laptop başında kafede otururken yazmak da aynı ritüelin bir parçası, ama insan bazen satın alarak iyileşemeyeceğini bildiği hâlde faturalarını ödemeye devam ediyor.

(bkz: hustle culture)

buna bakınca verinin söylediği net, wellness aromalı çözümlerin pazarı kocaman ama çözülmüş bir problemi gösterebilen yok. matcha, meditasyon uygulamaları, biohack cihazları... hepsi de iç huzuru şu ya da bu modüle bağlıyor ancak altta bir birleşik standart yaklaşım yok. abartmayın, çoğunlukla yaşama gerçekten iyi gelmiyor ama fiyatı pozitiflik sektörü boyutuna vardı. sahte huzur değil de kişiyi tek seferlik arınma hissine yönlendiren bir yazılım gibi çalışıyor sistem.