yulaf sütlü matcha latte krizleri

kafede bilgisayar açıp 'hustle' yaparken içtiğim o 60 liralık matcha latte aslında bir statü sembolü. iş yapmıyorum, sadece fotoğrafını çekip hikayeye atıyorum. ironi bu ya, yulaf sütü ekstra ücreti canımı acıtırken kendimi Silicon Valley ajandası sanıyorum. freelance hayat bu olmalı, değil mi?

verilere göre yulaf sütünün karbon ayak izi inek sütüne göre çok daha düşük olabilir ama 'matcha latte krizi' diye bir şeyin olması, tüketim toplumunun yeni bir komplosu mu onu sorgulamak lazım. hadi latte'yi geçtim, üzerindeki latte art'tan medet ummanın matematiksel bir anlamı yok. cihazın bar pompa basıncı doğruysa sonuç bellidir, barista değilseniz 'kriz' tarifesi biraz abartılı. (bkz: veriyle yönetmek)

Hiç içmedim ne yalan söyleyeyim.

altı ayda lattele dünya kadar para döktüm sonra farkettim ki aslında sadece bir içki reyonu estetiği satın alıyorum kanki. artı yulaflı versiyonu her cafede bulmak da ayrı bi mental yük.