yulaf sütlü matcha robotu

günde on saat freelance çalışıp kendini dijital göçebe sanan bir kitle var. matcha latte gerçekten o kadar derin bir tat mı yoksa sadece 'ben bu kafede laptop'la proje yönetiyorum' havası için bir araç mı? aslında hepimiz o güzel filtrelenmiş instagram hikayelerinin arkasında gerçek bir verimlilik kaosu yaşıyoruz. hustler taklidi yapıp yine de sizden daha üretken oluyor bu tipler, yazık bize.

(bkz: neoliberal üretkenlik kültü robotikası)