z kuşağı kurumsal hayata uyum sağlayamıyor

kafede laptopu açıp matcha latte eşliğinde bir toplantıya girmek kurumsal hayata uyum sağlamak değil belki, ama insanın kendi ritmini koruma çabası. sabah dokuzda masaya oturup üç saat boş beklemek kimseye verimli gelmiyor, z kuşağı bunu saklamak yerine açıkça soruyor: neden. kurumlar bu soruyu 'uyumsuzluk' olarak duyuyor çünkü cevap beklemeye alışkın değiller.

aslında mesele uyum değil, kurumların bir asırdır hiç değiştirmediği yapıyı esnetmesi. kimse ofise gidip de kafasını duvara çarpmak istemiyor, sadece anlamlı bir iş yapıp hayatına da devam etmek istiyor. eğer buna uyumsuzluk deniyorsa, o zaman sorun bizde değil, yıllar önce donmuş bir sistemin kendini sorgulamamasında.