dopamin ekonomisinin karanlık yüzü

uyumadan önce yirmi farklı app'i check edip sabah feeling trash ile uyanan z jenerasyonundan biriyim. dikkatimizin metaya dönüştüğü şu ekonomide ara sıra bilincim yerine ekran açma süremle gurur duyuyorum, tamamen çökertilmiş bir pazarlanabilirlik yani. bir yolculuk sırasında railayı kaybettiğimizde hissettiğimiz o cehennemi boşluk bile artık PNL'ye yazılmış insan olduğumuzu gösteriyor. mental reset yapmak istedim ama tanrım uzaylılar da feed'ime ne zaman oyun reklamı düştü hayatın kaçışı yok.