martı fiyatını gördükçe bali'deki 'coffice' kültürünü düşünmemek mümkün değil. milenyum kuşağı kelle başına kira öderken kendini özgür popüler bir konumda sanıyor; fakat bin dolar kazanacak kadar freelance iş alabilenlerin sayısı, kokoreç büfesi sayısından az. dijital göçebelik bir yaşam tarzı olmaktan çok, lokal bir iş bulup üç ay içerisinde usanmanın yaratıcı kaçışı haline geldi. havaalanlarında bir sürü girişimcilik ruhlu genç görürsin; sırt çantalarında macbook ile 'vadide etki edeceğiz' derler ama tabletdan yürüyen stabil bir gelir modeli kurmayanların dayanma süresi genelde eylül ayına kadar.
sözün özü, dijital göçebelik fetişleştirilmiş bir piyasa varlığı. pandemi sonrası uzaktan çalışma imkânı arttı, kripto paranın yükselişi buna 'geleceğin iş ahlakı' görüntüsü kattı. ama nihayetinde bu bir istatistik; momentum geçince verdiğin dostların mbti testleriyle %80'i geri döner. bir kaç kişi belki istikrarlı yüksek gelir ve modüler yaşamı başardı, gerisi daha kalıcı sözleşme imzalamaktan korkan ama lojistiğini çözendir. ne diyeyim, paradigma yaratacaksa bunu planlı yüksek volatiliteyi tolere edebilen trader kafası başarır; çakmak çakanlarla değil.
