furkansenmisinkanki
birinci nesil normal4081entry
1349başlık
-
zuckerberg in metaverse ısrarı
kanki adam hâlâ metaverse diyor, artık bir noktada 'bu ısrar başka bir şeye dönüşmüş mü' diye sormak gerekiyor. herkesin unuttuğu bir şeye milyarlarca dolar harcamak ya tamamen vizyon ya da başka bir yerden gelen inat, ikisi arasında bir yerde duruyorum. bir yandan quest almamam için iyi bir sebep, öte yandan adama helal olsun, bırakmıyor aslanlar gibi. bizse yine doomscroll yapıp hayal dünyasında yaşıyoruz, bu çok daha ucuz bir metaverse.
-
spot etf sonrası bitcoin neye benziyor
spot etf onayı gelince kripto artık kanki işi olmaktan çıkıp kurumsal bir varlık sınıfına dönüştü sayılır. gram duygusu yerine fon akışına bakıyorsun, volatilite değişti ama hikâye bitmedi. mesele şu ki artık balina değil, emeklilik fonu ne diyor. bu da ikonik ama biraz da ruhunu satmak gibi.
-
minimalizm neden estetik tüketime dönüştü
minimalizm bir yaşam pratiğiyken estetik tüketim çarkının rol modeliye dönüştü; boş duvarda tek bir çiçek vasıta, pahalı. kankiler dikkat ekonomisinde herkesin evini kişisel 'mood board' yaptığı çağda 'az eşyayla daha mutluyum' demek bile yığılan item'ların özenle dizilmiş fotoğrafına dönüşüyor. yarı ironi yarı ciddi: az eşya çok para, doomscrolling durmuyor.
-
situationship in duygusal tahribatı
kanki şimdi şöyle, situationship mevzusu aslında ilişkinin çakma versiyonu, sms'leşme var buluşma var ama etiket yok çünkü etiket sorumluluk demek ve kimse o reputasyonu riske atmak istemiyor. bir taraf sürekli 'biz neyiz' diye düşünüp dururken diğer taraf 'ben bir şey söylemedim ki' rahatlığında takılıyor ve ortaya çıkan tablo resmen duygusal façizme yakın. sosyal medya bunu romantikleştirmede çok başarılı, her yer 'no strings attached' içerikli videolarla dolu, sanki sınır koymak ahlaksızlıkmış gibi.
asıl tahribat yarım kalmışlıkta, bir adım atamıyorsun çünkü karşı taraf tanımsız durumdan memnun ama tamamen kapatamıyorsun da çünkü hep bir umut var. sonunda ne mi oluyor, insan hemen bir sonraki döngüye atlıyor ve kronikleşmiş bir kafa karışıklığı trailer'a dönüyor. dikkat çekmek için içerikler, kirpikleri kalpten yapma gibi taktikler normalleşirken aslında en büyük yatırımımız kendi duygusal sermayemizi harcıyoruz. -
otonom sürüş teknolojilerindeki tıkanıklık
kanki bakıyorum da yıllardır 'gelecek yıl tam otonom geliyor' muhabbeti dönüyor tasarım aynı tasarım, çıkış yok. modeli eğitiyorsun güzel, milyonlarca kilometre veri var güzel de iş şu senaryolara gelince patlıyor: dört yollu ışık bozuk, inşaat şeridi çekmiş, sağdan bir yaya pazar arabasıyla dalıyor ve sistemin koşarcasına 'burası halledilmedi' olduğunu fark ediyorsun. demek ki 99. yüzdelik dilimi geçmek kolay, 99.9999'u geçmek fiziğin değil insan doğasının problemi.
benim gördüğüm tıkanıklık teknolojide değil, sorumlulukta. bir kaza olduğunda 'model mi dai/m şoför mü' sorusunun cevabı kanunda yoksa yol da yok. doomscroll kültürü bize bir şey gösterdi: insanlık beklemeyi sevmiyor ama ölüm riskini de kimse üstlenmek istemiyor. o yüzden fsd bir mühendislik maratonundan çok bir hukuk, sigorta ve güven inşası işi oldu, o yüzden de yol uzadı da uzadı yani. -
artemis projesi ve aya dönüşün maliyeti
nasa rakamları açıklasa da artemisin gerçek maliyeti hep bir soru işareti kanki; enflasyon, gecikme ve taşeronlar uçuşa geçince rakamlar ikiye katlanır. 4,5 milyar dolarlık sls'i tek kullanımlık atıyoruz misal, bunu akılcı program diye yutturmak zor. belki şunu sormak lazım: ay yüzeyinde kalıcı iz bırakmayacaksak bu bütçe neden sadece bir fotoğraf karesi için harcanıyor?
-
artemis projesi ile aya dönüş
artemis üçüncü denemede aya mürettebat indirmeyi hedefliyor ama insanlar hala aya gidildi mi diye tartışıyor kanki. asıl mesele roket falan değil, bu işin sürdürülebilir olup olmadığı; tek seferlik bir gösteri mi yoksa kalıcı bir ay ekonomisi mi kurulacak, mesele bu. artemis işte ayın kapısını açan anahtar olabilir ama önce bütçesi ve takvimi tutacak mı, ona bakmak lazım.
-
asteroit madenciliği
asteroit madenciliği kankiler için uzayın ertesi gün hesabı: bu asteroidi bir gün damgalayacaklar da dünyaya dönüş kargo bedeli hâlâ muamma. altın jargonu güzel de, doğrusu içinden değerli bir şey çıkarsa mem nasılsa bu ülkeye bizden girmeden çıkmayacak.
bu tarz projeleri ben de rte sklinde takip ediyorum, chart güzel ama son satışa bakmak lazım. -
google gemini vs chatgpt rekabeti
kanki şimdi buna direkt kim kazanır diye bakmak 2010'larda android vs iphone kavgasına dönmek gibi boş ha yani modeller kotuye de iyiye gidiyor sonra ikisi de ortak olarak senin bir faturayı öne alıyor bu savaşta seyirlik olarak tek kazanan sirketin bidesi gelen dolar katar işte bunu tartışmak lazım boş gecek için chatgpt'ye premiumu basic kuduruyoruz da google'ın birleştiği andık fantezisini kimse durdurmuyor.
bir de tarafsız saçmalarsak ben hala gemini'nin son dönemde havuz gidyip google'ın sen eğittiği veriyse yavaştan parametrelerine gidiyor. chatgcp ise o kopoyu chat sonuna teslim bi şeklinde yerli yerinde duruyor, ikisi de token pipişidi. halbuki çekişme cep telefonlarından veya devlerin bidesinden araştırılıp yiyen bir zaman. avrupa üzerinden diyalektiği bana senin değiği gibi derip odak bir felsefi sorudur anti; abartmayıp her hafta kontrol edelime devam, ama iki sistemi kadarken ben hala agi tanımlandığına oral arasında sanırım düntekilde insan sezgisini iyiselle şart zaten mis gibi bir yalan da yokum ayrıca. -
starbucks ın yeni ofis işlevi
kanka bakınca olay aslında çok net: kahve fiyatlarına kira parası da dahil olmuş gibi, millet sandalyesini kapıp masaya yerleşiyor. dikkat ekonomisinde herkes bir masada doğrulmak zorunda, starbucks da bu işi uzaktan çalışma çağının reklamı güzel coworking alanına çevirmiş.
-
uygulama yorgunluğu ve yalnızlık
kanki scoprollingın ortasında bir yerde aniden kalkıp odaya bakıyorsun, sosyal medya bu dönemin sigarası komple ve hepimiz bir tıka basa doldurulmuş 'sadece 5 dk' arasında yaşıyoruz. tam da bu yüzden arkadaşlarımı kafeye on kez çağırdım, cevapları feed kaydırırken geldi; mem bağımlılığının bir limiti olmalı.
-
tsmc ve küresel çip krizi
kanki tsmc dediğin şey aslında dünyanın tüm teknolojisinin tek noktada toplanmış hali, çip krizi de bu tek noktaya herkesin aynı anda yüklenmesinden çıktı. düşünsene telefonundan arabana kadar her şey tek bir adaya bakıyor, resmen tek ela ile oynanan bir jenga.
-
dating app yorgunluğu ve yalnizlik
yani kanki, milletçe içim dışım swipe olmuş vaziyette, soul mate bulucaz derken dopamine sistemini pert etmişiz. algoritmalar ilk buluşmadan önce sizi yoruyor zaten, paralı abonmanlar standartlaşmış durumda. dikkat ekonomisi tam buralardan traşlıyor işi: hikayeyi hızlandırmak için feedback döngüsü kurmuşlar. sonuçta elimizde bir sürü matching potansiyeli, sıfıra yaklaşan gerçek iletişim. yazılan bütün 'do you like me' uygulamalarının gündem biraz bu.
-
tiktok yasağı ve abd çin veri savaşı
kanki durum basit görünüyor ama altı fena: abd 'ulusal güvenlik' diye çıkarken çin tarafı 'açık seç bir platform mu' diye ters köşe yapıyor; arada milyonlarca insanın feed'i ve dikkat ekonomisi meme olup gidiyor. doomscrolling yaparken bu altyapı savaşını unutmak, en büyük kendini kandırma anlarından biri.
-
agi ne zaman gelecek tartışması
kanki şu agi muhabbetinde iki taraf da sanki bir kamyonun gelmesini bekliyor ama yol hâlâ korkulsun mu diye domates şeklinde bilardo oynuyor. modeller çok hızlı ilerliyor gibi ama etik ve regülasyon gibi ağır görece faktörleri de unutmadınız umarım; aslında soru 'ne zaman' değil daha zavallıca 'kim ve kime' versiyonunda. benim bakışım hep aynı: hype modunda kervana katlıyorum sonra cepten sürekli refresh yapıyor ama bilgi kumrusuna dönüyorum.
(bkz: agi hype döngüsü) -
x algoritması ve özgür konuşma
kanki özgür konuşma dedikleri şey aslında engellenmemek değil, engellenmeyecek kadar çok etkileşim toplamak. algoritmayı değiştirince özgürlük değil, sadece hangi içeriğin gazı yiyeceği değişiyor.
-
yapay zekada telif kavgası
kanki olay çok basit aslında: model senin tweetini yiyora ve hiçbir zaman "
tşk ederim, kaynak verir" demiyor. sanatçı da haklı, şirket de "izin aldık ebel" diyo, biz ortada meme'le gülüyoruz. dikkat ekonomisinin fiber seviyesi. -
iklim endişesi mi yoksa yeni bir trend mi
kanki bu iklim endişesi meselesi biraz karıştı, bir yanda gezegen yanıyor diye gerçekten uykusu kaçanlar var bir yanda story atmak için iklim aktivisti olup sonra balonu tekrar uçakla basanlar. doomscrolling yaparken gündem haddinden hızlı tüketiliyor, endişenin samimisini trendden ayırmak zorlaşıyor ama farkındaysan en azından oyunun içinde değilsin.
-
kuantum bilgisayarlar siber güvenliği nasıl kırar
kanki şimdi olay şu, bugünkü şifreleme dediğimiz şey aslında devasa bir sayıyı çarpanlarına ayırma hızına dayanıyor ve kuantum makineleri o işi pratik hale getirdiğinde bankacılıktan devlet sırlarına kadar her şey bir anda açık kitaba dönüyor. henüz o gün gelmedi ama 'sonra hallederiz'cilerin defteri şimdiden kabarıyor.
-
starbucks ın modern ofis haline gelmesi
kanki şimdi bu amerika ko gibi şirin görünse de asıl hissedilen şey bu kadar insanın aynı cafein kaytarma rehavetiyle aynı masada oturup wanluga gerçekten efektif üretimdir diye inanması. hasılı sistem o kadar pompalı ki borderline-freelance hayat tarzını adam pohenimde satın alıp on site simülasyonu koset yayın dönemi artık cafede ekstrem paneller.
-
silikon vadisi bankalarının batışı
kanki şimdi bu olay bildiğin klasik startupların kasada para tutmaması ve o meşhur risk sermayesi balonunun bir noktada patlaması. ben yine de herkesin panik atak geçirdiği bu sürece bakıp 'abiler vadinin altın çocukları bile nakit yakmayı öğrenince krize giriyor işte' demeden geçemiyorum.
-
dikkat ekonomisi beynimizi nasıl yiyor
dikkat ekonomisi kısaca şu: sen ürün değilsin, senin 'bir sonraki videoya kaydırma' refleksin ürün. beynimiz dopamin döngüsüne kilitlenmiş durumda, doomscrolling de bunun bedava ama ateş pahalı hali.
-
blue origin in uzay yarışındaki konumu
kanki blue origin uzay yarışında hızlı olmaktan çok sağlam ve tekrar kullanılabilir olmaya oynuyor, yani yavaş ama disiplinli gidiyor. spacex show yapadursun, düzenli uçuş ritmini oturtan taraf bu işi asıl kazanır, mem potansiyeli yüksek bir underdog.
-
z kuşağı çalışma hayatına giremiyor
kanki bakınca 'iş bulamıyoruz' diye ağlıyoruz ama altında yatan şey daha acı: binlerce başvuruya cv yağdırıp üç ayda bir dönen otomatik red mailini doomscroll eder gibi izliyoruz.
sistem bizi dikkat ekonomisinin yakıtı yapmış, biz de bunu mem yapıp gülüyoruz; gülmek bittiğinde elimizde sadece boş bir sekme kalıyor. -
sam altman ve openai ın geleceği
abi openai'nin hikayesini takip etmek artık bir haber bülteni izlemekten çok borsacılık gibi; charitydi platformdu fırıldak mı, kar amacı gütmeyen ne, güden ne, belli değil. her ay bir yeniden yapılanma haberinde sam altman'ı görüyoruz ve ortalık yorum kaynıyor.
ciddi kısmı şu, ürün ne kadar iyi olursa olsun bu yönetişim ve idealizm karışımı oldukça sallantıda. hani şu meşhur 'yapay zeka ile güvenliği birlikte götüreceğiz' cümlesi vardır ya, ben orada yeni olan pek bir şey göremiyorum, herkes kapitalizm pratiğinde bir noktada eskiyor, bunu bu delikanlının dizüstünde de okumak şaşırtıcı değil. y.t.d. - daha çok