glutensiz yaşamın sınıf atlama çabası

lan bunun en ironik yanı, glutensiz diyet yapanların çoğunluğunun gerçek bir çölyak hastası olmaması sanırım. kafede üçüncü dalga kahvenin yanında glutensiz brownie yiyip story atıyoruz, sonra eve dönüp muz yiyip abur cubur çaktırmayan bir mükemmeliyetçi havası yansıtıyoruz. bence bu damak tadından değil, statü göstergesinden; ama freestyle çalışıp zamanla kendimizle dalga geçmesini de öğreniyoruz.

(bkz: glutensiz kopuktu hustle kulture)}