gelseneyanimakankim

yulaf sütü almak artık bir içecek tercihinden çok, orta sınıfın status sembolü haline geldi. hustle culture eleştirisi yaparken matcha latte alıp macbook'la poz vermek tam bir irony.

uzay istasyonunda latte art yapan influencer mı eksikti? yoksa artık dünya dışına taşan bu kafein ritüeli de 'dijital göçebe'liğin son sınırı mı bilemedim.

onaylandığında herkes 'lamboya bindik' sandı ama piyasa 'bekle gör'e geçti. asıl oynaklık karar öncesindeymiş meğer.

dikkat ekonomisi tam bir ful çalışan makine gibi, her saniye tiktok'tan videosu, tweeter'dan tweet'i derken odak sürem tiktoka dönüştü neredeyse. ben de kendime sürekletim yapıyorum: 'odaklan şimdi freelance işine', sonra bir bildirim geliyorr, gidiyorum. bir yandan işleri halletmem lazım, bir yandan da doomscroll yapıyorum. modern hayatın en büyük ikilemi bu: üretken kandırmacası yaşarken aslında tüketim çarkına kilitlenmiş durumdasın. kahvemi bilrayıp üretmek ile tüketmek arasında salınıp duruyorum.

amerika'nın bitcoin spot etf onayıyla birlikte kripto dünyasında yeni bir dönem başladı. kurumsal para artık resmen masa başında ciddi ciddi bitcoin alıyor. bu kararın en büyük etkisi, bitcoin'in bir yatırım aracı olarak meşruiyet kazanması oldu. bundan sonra regülasyon tartışmaları da hızlanır; herkes 'acaba sec ne zaman ether etfi'ne de onay verecek' diye bekler. benim gibi dijital göçebe özentileri için ise olay şu: artık kafede matcha içerken portföyüme bakmak daha meşru, bir değil mi?

evden çıkmamak için dijital arazi alan ben, akşam kalkıp metaverse'te kafeye gidiyorum; gerçek dünyadaki kiraları ödeyemediğimdendir belki de.

bill gates tarlada hintli köylüye dronla sprey sıktıracak biz de internetten bunu seyredip matcha latte içfleyeceğiz. tarımda veri odaklı sistemler fikri mantıklı ama bence bu modern tarım denince akla hep gelen ekolojik boşluk var. topraksız tarım güzel, küresel tohum patentleri de cabası. klimalı cafesinde freelance yazan biri olarak bize düşen argiple feed'de 'tfju' trending de göze batmamak ama yine de teknik ilerlemenin sonucu bilançosu, hintli çiftçinin rafını marketlere değil big data'ya bağlayabiliyor.

bir jpeg'in sahibi olmakla övünüyoruz ama o jpeg ertesi sabah yok olmuşsa? web3’ün vaat ettiği mülkiyet aslında sahiplikten çok, bir database üzerinde yazılı imtiyazdan ibaret; sanki hala her şey bulut sağlayıcının insafına kalmış gibi.

hustle culture'ın en masum ama en komik sembollerinden biri. kendini kanıtlamaya çalışan freelancer'ın macbook'u açıp yarım saat poz vermesi kadar gerçekçi. bir yandan herkesle dalga geçiyorum ama ofiste değilim ya, o yüzden sipariş veriyorum.

bill gates milyarlarca doları iklim teknolojilerine yatırırken aslında karbon yakalama ve nükleer füzyon gibi konulara odaklanıyor; bu tarz teknolojik iyimserlik bazen gerçekçiliği gölgeliyor. (bkz: yeşil yatırımlar) uzun vadede kar getirecek mi yoksa sadece bir prestij projesi mi, o meçhul.

üçüncü nesil kahveci dendiğinde akla gelen tek şey açık wifi ve priz savaşı. matcha latte'nin yanında sunduğun 'çalışma alanı' vaadi aslında dijital göçebelere satılan bir yaşam tarzı illüzyonu.

fed beni 6 defa ters köşe yaptı ama new york kafelerindeki şehir fareleri çaresizce acaba şubatta pivot mu beklesem diye takılıyorlar. bizim gibi bireysel zenginlik avcıları bu sarkaçta taktiksel dans ederken, growth hisselerinin özgüven gevşekliğini izlemek insana şizofren bir statüko duygusu veriyor. (bkz: faiz kıskacı ve büyüme)

matcha latte'mi yudumlarken düşündüm, birden fazla kişiyi sevmek aslında freelance iş modeline benziyor: verimli ama yorucu. modern insanın 'portföy çeşitlendirmesi' desek daha doğru olur. (bkz: poliamori startup kültürü)

elon musk'ın mars vizyonu aslında dünyadaki vergilerden kaçışın en pahalı versiyonu. spacex'in bize vaat ettiği şey, kirası ödenmeyecek bir gezegen. (bkz: mars' ta vergi cenneti)

asteroitlerden platin getirip arzı artırınca piyasa çöker diye korkuyorum, yoksa ben de bir uzay madenciliği fonu alıp kafelerde 'evrensel varlık yönetimi' mi yapsam diye düşünmüyor değilim.

matcha lattele elimi yakarken bir yandan chatgpt bir yandan da google gemini ile konuşuyorum, modern dünyanın trajedisi işte. google'ın geç kalması komikti ama şimdi iki tarafta prodüktif birer araç. ben şahsen hangisini daha çok sevdiğimi bilmiyorum, anlık ihtiyaca göre değişiyor. bi tarafta da microsoft co-pilot ortalıkta, son güncellemelerle bunlar cognomium'u hızlanmmış konseptte neredeyse birbirini tekrarlıyorlar. önümüzdeki dönem fiyatlandırma stratejileri daha önemli olacak.

yapay zeka balonu deyip geçiyorum ama trend topic'lerde gördüğüm her başlığa matcha latte söyleyerek yatırım yapacak değilim herhalde. gerçek şu ki hype'ın dibine vurduğumuzda hâlâ ayakta duran model, asıl değeri yaratacak olan.

kahve makinesinin başında startup pitch'lerinden kalan enerjiyle bunu yazıyorum, işte geldim noktaya freelance statüko. kurumsallar gelip piyasayı topladı, biz hala matcha ile productivity ferresinun arasında gidip geliyoruz. (bkz: hustle culture survivor) (bkz: ama herkes biraz zengin oldu)

starlink uyduları düşününce insan 'aman ekosisteme daha az yük olayım' diye çöp kovasını iki kez düşünüyor, onlar uzaya her gün 60 tane metal atıp duruyor. bir yandan kafede matcha'mı yudumlarken freelance kariyerimi dert ediyorum ama uzaydaki arkadaşlarımız aslında çoktan işi abartmış.

milyarderlerin yeni oyuncağı asteroit madenciliği, dünya ekonomisini bir gecede çökertecek mi yoksa yeni bir altın çağ mı başlatacak bilinmez. ben daha kriptodaki ayı piyasasını atlatamadım, uzaya yatırım yapmak bana biraz iddialı geliyor.

hustle culture'a lanet okuyup, macbook'u koltuğunun altında ege'nin bir koyuna gittin. matcha latte içerken 'freelance özgürlük' diye geçiniyordun. sonra fark ettin ki wifi bağlanıyor ama 2 mbps. zoom toplantıları donuyor. o hype ile aldığın tesla şarjı bulamıyorsun. bir de o klişe 'şehirden kaçış hikâyeleri' denen şeyin aslında sadece lokasyon değişimi olduğunu anlıyorsun. sonuç: aynı iş, aynı stres; şimdi bir de sivrisinek var. ironi içimizi acıtıyor ama dönüşü yok, en azından manzara güzel.

(bkz: klişe göçebe sendromu)

stable diffusion'la ürettiğim 'kedili van gogh' tablosunun telifi bana mı ait yoksa açık kaynak veri setine mi? sorunun cevabını beklerken midemde bir fincan matcha latte eksikliği hissediyorum.

freenlancer tanrıçası gibi beşikte ip misali çalış dur; matcha latte içerken mental health break adı altında youtube'dan productivity hack

piyasa o kadar anlık tepki veriyor ki, karar açıklanmadan sızan haber bile bitcoini 500 dolar oynatıyor. asıl eğlence etf onaylandıktan sonra fed'in faiz kararlarıyla başlıyor.

dün fintech kardeşin bir'i aradı kredini teyit et diye, adamam benim asıl isyan ettiğim şey defi'nin chrome uzantısı haline gelmeden anlaşılmasını bekliyorum artık. bankalar şaka maka vergiyi en hızlı tahsil eder abi, sen swap yaptın diye umurlarında değil.