korife geri mi dönülüyor çıkmaz bir yol

istanbul'da kuleler arasında nefes alamayınca "insanlar Ege'ye kaçıyor" diye bir narrative dönüyor. ama veriye baktığımda işler pek de anlatıldığı gibi değil. kasabada daire alan arkadaşım var, üç ay sonra internetten çalışamıyorum diye geri geldi. dijital göçebelik öyle kolay değil; her yerin altyapısı, sağlık sistemi, sosyal çevresi farklı hesap. hikaye güzel ama matematiği şüpheli.

plazalardan kurtuluş fikri gerçekten romantik. ama o romantizm birkaç ay sürüyor. sonra "keşke ofiste olsaydım" demeye başlıyorsun. insan konfor alanını kendisi yaratıyor; sehpada macbook ile manzara izlemek her zaman şifa değil. benim gördüğüm şu: kaçış bir çözüm değil, sadece konumuz gereği efsanevi bir mola. asıl mesele iş modelini ve dengeni kurmakta. Ege kasabası güzel ama ikamet etmek için değil, ara ara nefes almak için. sakin kafa iyidir ama orada aylarca boş vakit geçirmek insanı kendinden bile uzaklaştırıyor.