minimalizm sadece zengin işi mi

minimalizm akımına bakınca aslında bir tüketim çılgınlığından başka bir şey değil. bireysel özgürlük ve sadelik hikayesiyle satılan beyaz duvarlı bir daire, yalnızca o duvarları yaptıracak parası olanın lüksü. tıpkı startup kültüründe 'open office' diye çalışanı sömüren mantık gibi. bu akım aslında silikon vadisi züppelerinin her şeyi -hatta sadeliği bile- metalaştırması. veriye dönelim: minimalizm marketi büyümeye devam ediyor, yani hepimiz bilerek eteğinde kalmaya razıyız.