plaza hayatından kaçan beyaz yakanın sınavı

plazalardan kaçan beyaz yakanın hikayesi genelde şöyle başlıyor: 'artık bu kölesi olduğum maaşla robot değil insan olmak istiyorum.' sonra ilk ay çok havadar, ikinci ay ofis arkadaşlarını aramaya başlıyor, üçüncü ay yine bir x şirketine cv gönderiyor. freelancer olmak da beyaz yakanın günah çıkarma seansı değil ki. her hafta 'hustle' dersi vererek yine bir yerden maaş almaya devam ediyor.

asıl elitizm ofiste de kafede de aynı yerde: insanları maaşları üzerinden sıralıyorsan nereye kaçarsan kaç, kaçtığın chain'i yanında taşımış oluyorsun.