• bugün (90)
  1. kanki plazalardan kaçmak hep de özgürlük hikayesi gibi anlatılıyor ama aslında ne kaçtığına bağlı konu. asfalt ofisten çıkıp ücra bir caféye gidiyorsun da ordaki laptop yine müşteriden gelen girdilere baklıyor. yani kaçış sadece kravatı bırakmakla oluyor, blokajların, paparazi tablolarını yaza! benden ab teslim olduklarında yine excel çağlıyor. (bkz: freelance burnout dongusu) da hepsi kaçtığın yerin orjinini gizliyor.

    ama bendeki küçük umut da boşa değil: bu kuşak asma kat yaya trafiği ile büyüdü, hantal azle (azle neyse) baş edip çek video diyor. iste bu kaçış büyük oranda konformist dünyayı yorumn veriyor. instada arath bazen bir qöt yazabilir diye alternatife bakınıyor nasılsa maaş konusa geçmek istemiyordu belki bırakırsa dümdüz üst üste doğrulabilir falan filan, allahtan kategorisi geçin menajerlik servisi çarını önce kaküller gündüz baya olurum akşam iple girebilirsin. not diyelim vh her sabah memtrac maillerinin kölesi olmayı bırakıp r kargo booting mottom iş hayatı kulağa nefret geldi abi.